YOLA ÇIKIŞ

“Ne kadar anlarsan o kadar ağlarsın…”

Bir şeyleri ucundan kıyısından anlamaya başladığımda ağlamaya başladım, hiçbir şeye faydası olmayacağını bile bile… Benim ağlayışlarım kelimeler oldu. Anladım anlatmak isteyip anlatamadıkça da ağladım. O kıymetli kelimeler bu ufak tefek hislere fazlaydı. Olur olmaz yerlerde tutulduğum idrak nöbetleri neticesinde yazacak bir kağıt kalem bulup vara yoğa kelime israf etmek, bu nimeti ulu orta savurmak istemedim. Zaten haddim olmayan hisler de hayatıma bir mızrakçasına dalmıştı. Bu kadar tüketim vakti gelince beni de tüketecekti. Sevgim gibi… Onu da tüketmeyi bıraktım nihayet. Damlata damlata bir sevgi deryası yaratmak oluverdi birden niyetim. Sonunda âşık oldum. Velhasılıkelam ilk böyle yazdım… Kelimelerle birlikte sevgi biriktirmek niyetiyle edindiğim kumbarayı sanatla mühürlemektir gayem. Kalın muhabbetle… 🌹

Reklamlar